Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015

Κυκλοφόρησε ο νέος Μετρονόμος Τεύχος 54.

Μετρονόμος Τεύχος 54 Αφιέρωμα στον Χρόνη Αμανατίδη, του Ηλία Βολιότη – Καπετανάκη
Κυκλοφόρησε ο νέος Μετρονόμος
Τεύχος 54. Αφιέρωμα στον Γιάννη Σπανό
Επιμέλεια: Αλέξης Βάκης, Θανάσης Συλιβός
Artwork εξωφύλλου: Πέτρος Παράσχης
Περιεχόμενα
Γιάννης Σπανός: «Το όνειρο είναι στην Ελλάδα», συνέντευξη στους Μάκη Γκαρτζόπουλο και Ηρακλή Οικονόμου
Αλέξης Βάκης: Ο Γιάννης Σπανός στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα
Μάρκος Δαμασιώτης: H Juliette Gréco ερμηνεύει Γιάννη Σπανό
Κώστας Κωτούλας: Ο Γιάννης κι εγώ, συνέντευξη στον Παναγιώτη Φύτρα
Σπύρος Αραβανής: Οι ποιητές του... Γιάννη Σπανού
Σταύρος Καρτσωνάκης: Ο δικός μου Γιάννης Σπανός. Ένα ταξίδι στον μουσικό του κόσμο
Σταμάτης Κραουνάκης: Μια άγνωστη ιστορία μου με τον Γιάννη Σπανό
Παντελής Θαλασσινός: Για τον Γιάννη Σπανό
Η δισκογραφία Γιάννη Σπανού στις 33΄στροφές, επιμ.: Ηλίας Σπυρόπουλος
***
Φωτεινή Βελεσιώτου, της Μάνιας Σχοινά
Μουσικά λαϊκά κέντρα στο Μενίδι (Α΄ μέρος), του Θανάση Κατάρα
Μαίρη Μαράντη, του Γιώργου Αλτή
Χρόνης Αμανατίδης, του Ηλία Βολιότη - Καπετανάκη
«Οικογενειακή υπόθεση», η νέα ταινία της Αγγελικής Αριστομενοπούλου, της Ελπίδας Μαρκιανίδου
Σχέσεις ποίησης και μουσικής στη μεταπολεμική Ελλάδα – Ο μελοποιημένος Σεφέρης, του Θωμά Κοροβίνη
Η Λένι Ρίφενσταλ και το Ναζιστικό Συνέδριο του 1934, του Δημήτρη Βάκη

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

"1994 - 2014. Είκοσι χρόνια απο την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Απο το δικαίωμα στην μνήμη στο Ποντιακό ως Ευρωπαϊκό και Μικρασιάτικο ζήτημα σήμερα."

THEY WERE OBSERVERS IN SMYRNI THEY CANNOT BE IN COBANI


THEY WERE OBSERVERS IN SMYRNI

THEY CANNOT BE IN COBANI

 


 

In the European Union one cannot discern leaderships capable to understand that in Kobani it is its own future that is judged. The core values which it must defend. That the beleaguereds and mainly the female ones of Kobani, defend the humanitarian values, the female dignity.
Unfortunately in our country we observe the same gap. Both in the goverment and in the opposition. They lack of sensitivity, education, political skills.
That the country is weak financially due to the blow suffered while being undermined from within, it does imply that is also weak morally and politically. They could be energetic, to speak, to characterize the historic moments, to make comparisons and historical accounts, to suggest.
Approximately, one century ago Europe, U.S.A., the West were observers and not only in Smyrni. They were observers and not only when Santa and Guernica of Pontos were murdered, when the beautiful cities of Pontos were murdered, Tripolis, Kerasounta. They were observers and not only in Guernica. In the dress rehearsal of an ideology of death that later on struck and then flooded Europe up to the Kobani-grand of the time.
Today they cannot be observers, to tolerate with the barbarity of isis and their creators, suppliers and protectors.
Michalis Charalampidis. Polis-agora.blogspot.com  

ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΜΠΑΝΙ



ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Μιλώντας στην αίθουσα
Αργοναύται - Κομνηνοί της Καλλιθέας)


ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΜΠΑΝΙ

 


                                                                                        


                                                  
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διακρίνει κανείς ηγεσίες ικανές να κατανοήσουν ότι στην Κομπανί κρίνεται το ίδιο της το μέλλον. Οι θεμελιώδεις αξίες που αυτή οφείλει να υπερασπισθεί. Ότι οι πολιορκημένοι και κυρίως οι πολιορκημένες της Κομπανί υπερασπίζονται τις ανθρωπιστικές αξίες, την γυναικεία αξιοπρέπεια.
Δυστυχώς και στην χώρα μας παρατηρείται το ίδιο κενό. Τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση. Στερούνται ευαισθησίας, παιδείας, πολιτικών ικανοτήτων.
Επειδή η χώρα είναι αδύνατη οικονομικά λόγω του χτυπήματος που δέχθηκε όντας υπονομευμένη στο εσωτερικό της, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατη ηθικά και πολιτικά. Θα μπορούσαν να είναι ενεργητικοί, να μιλήσουν, να χαρακτηρίσουν τις ιστορικές στιγμές, να κάνουν ιστορικούς λογαριασμούς και συγκρίσεις, να προτείνουν.
Έναν αιώνα περίπου πριν η Ευρώπη, οι Η.Π.Α., η Δύση ήταν παρατηρητές και όχι μόνον στην Σμύρνη. Ήταν παρατηρητές και οχι μόνον όταν δολοφονούνταν η Σάντα η Γκουέρνικα του Πόντου, όταν δολοφονούνταν οι όμορφες πόλεις του η Τρίπολη, η Κερασούντα. Ήταν παρατηρητές και όχι μόνον στην Γκουέρνικα. Στην πρόβα τζενεράλε μιας ιδεολογίας του θανάτου που έπληξε και μετά πλημμύρισε όλη την Ευρώπη έως το τότε Κομπάνι γκραντ.
Σήμερα δεν μπορούν να είναι παρατηρητές, να ανέχονται την βαρβαρότητα του isis και κυρίως των δημιουργών, των τροφοδοτών και των προστατών του.

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2014

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη


Ημερομηνία: Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014
Ώρα: 7:00 μ.μ.
Τοποθεσία: Αίθουσα "Άγγελος Δεληγιώργης" Συλλόγου Ποντίων "Αργοναύται - Κομνηνοί", Δαβάκη 10, Καλλιθέα.

1.   "1994 - 2014. Είκοσι χρόνια απο την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Απο το δικαίωμα στην μνήμη στο Ποντιακό ως Ευρωπαϊκό και Μικρασιάτικο ζήτημα σήμερα."

Ημερομηνία: Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014
Ώρα: 7:00 μ.μ.
Τοποθεσία: Αίθουσα "Άγγελος Δεληγιώργης" Συλλόγου Ποντίων "Αργοναύται - Κομνηνοί", Δαβάκη 10, Καλλιθέα.

                                  
                                                                             

ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΟΜΠΑΝΙ – ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ



ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Από την ομιλία του στην αίθουσα Αργοναύται  - Κομνηνοί)
ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΟΜΠΑΝΙ – ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ
ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΟΙ ΠΡΑΙΤΟΡΙΑΝΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ
Την Επιστημονική και Πολιτική δικαίωση δεν την συναντάς μόνο στο απόσπασμα της ομιλίας μου του 1996 όπου προειδοποιώ για την επερχόμενη κατάληξη στο Γερμανικό Λάντ. Ένας νέος άνθρωπος ιδιαίτερα ικανός και υψηλού ήθους ο Δημήτρης Κεχαγιάς πέρασε αυτό το απόσπασμα μέσω διαδικτύου σε εκατομμύρια ανθρώπους, ειδικά νέους. Οι νέοι άνθρωποι αποκτούσαν μνήμη και η ιστορία δια της νέας τεχνολογίας τιμωρούσε τις ένοχες ψευτοελίτ. Φυσιολογικά θα έπρεπε να προσκληθώ σε ένα τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και όχι μόνον, του Πανεπιστημίου για να μιλήσουμε για αυτό. Αλλού θα το έκαναν.
Η δεύτερη όμως Επιστημονική δικαίωση βρίσκεται στο τέλος της ομιλίας μου. Στην αναφορά μου στις παθολογίες του Τουρκικού Προβλήματος. Για τις ιδέες και την αλληλεγγύη μου προς την Μικρασιατική Άνοιξη αντιμετώπισα έναν διαρκή, προσχεδιασμένο, βρώμικο πόλεμο από τους εδώ εγκατεστημένους πραιτοριανικούς μηχανισμούς. Από την πολιτιστική δεξιοαριστερή νεοεθνικόφρονα χούντα της μεταπολίτευσης. Σε ειδικές συνεδριάσεις, σε σκοτεινές αίθουσες – όπως συνήθιζε η προηγούμενη χούντα - αποφάσιζαν τους τρόπους του βρώμικου πολέμου. Τον συνεχίζουν ποικιλοτρόπως ακόμη και σήμερα, όπως στην «Αυγή» της 20ης Αυγούστου. Πρέπει ένας ευαίσθητος δημοκράτης πολίτης να απαντήσει σε αυτό το Λούμπεν. Να τους πει ότι εγώ το Ποντιακό το έκανα με τους «Ιταλούς», με τον Γκράμσι, όχι τους Ποντίους. Ακόμη και η πρωτόγονη καριερίστικη νομενκλατούρα του ΚΚΚΑΣΟΡ μας είπε «Ιταλούς, Κούρδους». Ποντίους δεν μας είπε. Το έκανε η παρηκμασμένη «Αυγούλα».

Τι θα σκέφτεται ο Σανταίος θείος της μητέρας μου Ιωάννης Πασαλίδης και όχι μόνον αυτός.
Είναι φανερό ότι επιδιώκουν να ανανεώσουν τους πραιτοριανικούς μηχανισμούς. Αυτοί όμως οι μηχανισμοί κατέρρευσαν από τα κτυπήματα της Ιστορίας και της Αλήθειας. Όταν την δεκαετία του 80’ μίλησα για τις Γκουέρνικες της Ανατολίας δέχθηκα Ατλαντικά και ψευτοαριστερά πυρά. Σήμερα οι λέξεις Κομπάνι - Γκουέρνικα ξαναγράφουν την ιστορία, αποκαθιστούν την ιστορία.
Είναι η εποχή της διανοητικής απελευθέρωσης των Ελλήνων και κυρίως των νέων γενεών.
*Η αφίσα από το βιβλίο Ελληνική Πολιτική Παιδεία.

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη


2. 1994 - 2014. Είκοσι χρόνια απο την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Απο το δικαίωμα στην μνήμη στο Ποντιακό ως Ευρωπαϊκό και Μικρασιάτικο ζήτημα σήμερα. 3. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ

Παρασκευή 30 Μαΐου 2014

Κύπρος Πόντος Ιωνία



Κυκλοφόρησε
 
Κύπρος Πόντος Ιωνία τραγουδά ο χρόνης Αμανατίδης


Παρουσίαση του cd <<ΚΥΠΡΟΣ-ΠΟΝΤΟΣ ΙΩΝΙΑ>> του Χρόνη Αμανατίδη, την Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014, ώρα 7μ.μ. στο Σολώνειο Κέντρο Βιβλίου στη Λευκωσία.
 
Ο ΙΑΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ 





Κύπρος Πόντος Ιωνία
τραγουδά ο
Χρόνης Αμανατίδης


Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Κυκλοφόρησε από τίς εκδόσεις Εύξεινος ο καινούργιος δίσκος ακτίνας (cd) τού Χρόνη
Αμανατίδη μέ τίτλο: «ΚΥΠΡΟΣ - ΠΟΝΤΟΣ - ΙΩΝΙΑ».
Η μουσική διαδρομή μέσα από τό πολιτιστικό τόξο τών ιστορικών λαών τής Ανατολικής
Μεσογείου δείχνει τίς συγγένειες, τήν αδιάσπαστη ενότητα τού ελληνισμού καί μία δυνα-
μική πού μεγάλη ανάγκη έχει σήμερα η ανθρωπότητα. Αγαπημένα τραγούδια τής Κύπρου,
τής Μικράς Ασίας καί τού Πόντου παρελαύνουν στό cd αυτό καί αποδιδόμενα από τήν
επικολυρική φωνή τού Χρόνη Αμανατίδη μιλούν στήν αγωνία τού σημερινού ανθρώπου.
Τήν μουσική επιμέλεια καί τήν ενορχήστρωση τού δίσκου έχει ο Μανώλης Καρπάθιος
ενώ μιά πλειάδα γνωστών μουσικών απαρτίζει τό μουσικό σύνολο πού υπερασπίζεται μέ
αξιοπρέπεια καί πρωτοτυπία τίς μουσικές συνθέσεις πού περιλαμβάνονται στή δουλειά
αυτή.
Μέ τό cd αυτό ο Χρόνης Αμανατίδης, γνωστός στόν χώρο τού ποντιακού τραγουδιού,
εισδύει στή μουσική κοινότητα τής Κύπρου ερμηνεύοντας θαυμάσια κυπριακά τραγούδια.
Πρωτοτυπία τού δίσκου είναι η ηχογράφηση άγνωστων μικρασιάτικων τραγουδιών πού
πρώτη φορά μπαίνουν στή δισκογραφία καί φυσική συνέπεια η ερμηνεία δύο ποντιακών
τραγουδιών πού υπενθυμίζουν τήν αγωνιστικότητα καί την καταγωγή τού τραγουδιστή.
Τήν ηχοληψία καί τή μίξη έκανε ο Γιάννης Καραγεώργος στό studio Master Sound, τά
κείμενα τού cd έγραψε ο Χρόνης Αμανατίδης και ο Μιχάλης Τσατήρης αποθανάτησε μέ τό
φακό του στιγμιότυπα από τήν ώρα τής ηχογράφησης.


ΕΥΞΕΙΝΟΣ
0030 6977969230
Διανομή: Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος
Χαβρίου 3, Αθήνα, ΤΚ 10562, Τηλ. 210 3224819


http://www.styga.gr/?section=1790&language=el_GR&itemid1541=11376&detail1541=1
 http://xronisamanatidis.blogspot.gr/

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

Χρόνης Αμανατίδης Εύξεινος: Πόντος 'εν άστρον φωτεινόν Αροθυμώ και τραγωδώ

Χρόνης Αμανατίδης Εύξεινος: Πόντος 'εν άστρον φωτεινόν Αροθυμώ και τραγωδώ: " Πόντος 'εν άστρον φωτεινόν Αροθυμώ και τραγωδώ Πόντος 'εν άστρον φωτεινόν Αροθυμώ καί τραγωδώ

Άγιος Ευγένιος, ο Τραπεζούντιος

Άγιος Ευγένιος, ο Τραπεζούντιος






Άγιος Ευγένιος, ο Τραπεζούντιος


Στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., μία εποχή, όπου ο χριστιανισμός εμφανίστηκε κι άρχισε να εξαπλώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου υπό την αυτοκρατορία των Διοκλητιανου και Μαξιμιανού, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε στην Τραπεζούντα. Σε μία περίοδο σκληρών, ίσως και των σκληροτέρων, διωγμών απέναντι στους Χριστιανούς, όταν οι έπαρχοι της Καππαδοκίας και Αρμενίας, Λυσίας και Αγρικόλαος, έκαναν πράξη το απάνθρωπο διάταγμα να θανατώνουν κάθε πιστό της νέας θρησκείας, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε, μαχόμενος κάθε στιγμή υπέρ της παρρησίας της βαθιάς του πίστης στον Ιησού Χριστό και το κήρυγμά του.
Κατά τον Ιανουάριο του 290 μ.Χ., ξεκινά το μαρτύριο του Ευγενίου και των συναθλητών του (Κανιδίου, Ουαλεριανου και Ακύλα). Εθνικοί της Τραπεζούντας καταγγέλλουν στο Λυσία τους τέσσερεις συναθλητές με την κατηγορία ότι διδάσκουν το λόγο του Εσταυρωμένου και κρύβονται σε δασώδη περιοχή. Οι διώκτες οδηγούνται στη σύλληψη του Κανιδίου, αρχικά, κι έπειτα του Ουαλεριανου καθ’ υπόδειξη του Ακύλα, ο οποίος είχε ήδη ομολογήσει την πίστη του στο Χριστό. Οι τρεις συναθλητές περνούν όλη τη νύχτα στη φυλακή προσευχόμενοι και ψάλλοντας ύμνους στο Θεό. Το πρωί της επομένης ημέρας καλούνται να εμφανισθούν μπροστά στο Λυσία, που έχει φτάσει στην Τραπεζούντα, ανακρίνονται και για μία ακόμη φορά, ομολογούν την πίστη τους. Η παραδοχή της πίστης τους φέρνει αναπόφευκτα το μαστίγωμά τους κι αφού υποβάλλονται σε φριχτότερα βασανιστήρια, επιστρέφουν στη φυλακή.
Εν τω μεταξύ, στον Άγιο Ευγένιο, ο οποίος ολόκληρο το διάστημα αυτό κρυβόταν σε μία σπηλιά μέσα στο δάσος, παρουσιάζεται ο ίδιος ο Χριστός. Τότε, τον παροτρύνει να φανερωθεί και να αναγγείλει την πίστη του. Και πράγματι, ο Άγιος ψάλλει και υμνει το Θεό. Οι προσευχές του ακούγονται και προδίδουν την παρουσία του σε μία γυναίκα που περνά, τυχαία, από εκεί για να μαζέψει ξύλα. Στο άκουσμα των προσευχών του τρέχει ταραγμένη στην πόλη και τον καταδίδει. Σε μικρό χρονικό διάστημα, ο Άγιος συλλαμβάνεται και κακοποιημένος οδηγείται στη φυλακή, όπου περνά τη νύχτα δοξάζοντας το Θεό. Την επομένη άγεται στο Δούκα Λυσία ενώπιον του οποίου ομολογεί την πίστη του. Ωστόσο, ο ίδιος ο Λυσίας τον προτρέπει να προσφέρει θυσία στους θεούς των ειδωλολατρών με αντάλλαγμα τη ζωή του.
Ο Ευγένιος δέχεται και με πλήθος κόσμου να τον ακολουθεί, εισέρχεται σε έναν ειδωλολατρικό ναό. Καθ’όσο ο Άγιος προσεύχεται στο Χριστό, το συγκεντρωμένο πλήθος παρακολουθεί έκπληκτο τρία ειδωλολατρικά αγάλματα να θρυμματίζονται και την ίδια στιγμή τα δαιμόνια να παρακαλούν τον Άγιο να μην τα εκδιώξει. Παρά το άξιον θαυμασμού γεγονός, ο Λυσίας προτείνει και πάλι στον Ευγένιο να προσφέρει θυσία στους ειδωλολατρικούς θεούς. Ο Άγιος όμως ειρωνευόμενος, αρνείται την πρόταση αυτή. Υπομένοντας τα φριχτά βασανιστήρια που ακλουθούν, ο Ευγένιος δεν υποκύπτει, παραμένει προσηλωμένος στην πίστη του. Έξαλλος, τότε ο Δούκας διατάζει να ετοιμασθεί μια μεγάλη κάμινος και να ριχθούν μέσα και οι τέσσερεις συναθλητές. Άγγελος Κυρίου αφαιρει εξαίφνης τη δύναμη της φωτιάς κι’ έτσι, οι δήμιοι που καταφθάνουν τρεις ημέρες αργότερα στον τόπο του μαρτυρίου αντικρίζουν τους τέσσερεις πιστούς σώους και αβλαβείς. Συνειδητοποιώντας αυτό το αληθινά μεγάλο θαύμα, οι τρεις δήμιοι αλλάζουν πίστη και προσέρχονται στο Χριστιανισμό.
Αποφασισμένος ο Λυσίας να εκτελέσει την εντολή που του είχε δοθεί, διατάζει τον αποκεφαλισμό των τριών συναθλητών και τη σταύρωση του Ευγενίου. Τα σώματα των τριών μαρτύρων κλέπτονται από ευσεβείς χριστιανούς, οι οποίοι, όμως, λόγω της έντονης κακοποίησής τους, αδυνατούν να τα αναγνωρίσουν. Και, ω του θαύματος!, τα σώματα των συναθλητών βρίσκονται στον τόπο της καταγωγής του καθενός, όπου θάβονται με ιδιαίτερες τιμές. Εν αντιθέσει, ο Ευγένιος, που βρίσκεται κρεμασμένος στο σταυρό μέσα στη φυλακή, ελευθερώνεται και με τη βοήθεια Αγγέλου θεραπεύονται οι πληγές του. Οι συγκρατούμενοί του, άφωνοι από το μεγαλείο του θαύματος, προσέρχονται και αυτοί στο Χριστιανισμό.
Εξοργισμένος, πλέον, ο Λυσίας καλεί και πάλι τον Ευγένιο να παρουσιαστεί μπροστά του, αποδίδει τη θεραπεία των οπών του σε «μαγικές ιδιότητες» του Αγίου και διατάζει τον αποκεφαλισμό του. Ο τόσο φριχτός και συγκλονιστικός θάνατός του ηλθε την 21η Ιανουαρίου του 290μ.Χ. Το σκήνωμά του κλάπηκε και τάφηκε πλησίον του τόπου του μαρτυρίου του, όπου και χτίστηκε ο ναός των Ποντίων «Άγιος Ευγένιος» προς τιμήν του!
Τα πρώτα κείμενα που βρέθηκαν να αναφέρονται στο ασύλληπτο αυτό μαρτύριο ανήκουν στον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Ξιφιλινό. Χρονολογούνται δε από το 1042, ενώ με νέα δεδομένα τα θαύματα του Αγίου καταγράφηκαν (και πάλι από τον Ιωάννη Ξιφιλινό) στον κώδικα της μονής Διονυσίου (έκδοση 154).
Εκτενής αναφορά στο μαρτύριο το δικό του και των συναθλητων του γίνεται και στο Αρχείο του Πόντου (1953/τόμος 18/σελ.163). Ενώ, το αρχαιότερο συναξαρικόν κείμενο της Κωνσταντινουπόλεως χρονολογείται τον 11ο αιώνα μ.Χ.
Παρά το μέγεθος των ανωτέρω γεγονότων, η σημερινή θέση του μεγαλομάρτυρος αγίου των Ποντίων στην Ορθοδοξία δεν είναι εκείνη που αξίζει στον σημαίνοντα βίο του και την αξιομνημόνευτη προσφορά του στο Χριστιανισμό, μέσω του μαρτυρίου του. Η μνήμη του προστάτη αγίου τιμάται στη Μονή του Αγίου Διονυσίου στο Άγιο Όρος, αδιάλειπτα, από το 1375 μ.Χ. .έως και σήμερα, τόσο στις 21 Ιανουαρίου, ημέρα του μαρτυρίου του, όσο και στις 24 Ιουνίου, ημέρα των γενεθλίων του, ενώ τα τελευταία χρόνια τιμάται και από το σύλλογο της Καλλιθέας, Αργοναύται – Κομνηνοί, στις 21 Ιανουαρίου.
Αυτές είναι οι μόνες εκδηλώσεις μνήμης ενός Αγίου, του δικού μας Αγίου, τον οποίο λόγοι πολιτικοί μας επιβάλλουν να εξορίσουμε από τη μνήμη μας. Στη διατήρηση της ακεραιότητας της Τουρκίας πάση θυσία βρίσκεται η υπαιτιότητα του γεγονότος αυτού. Κάθε αναφορά στην Τραπεζούντα και τον Άγιο Ευγένιο επαναφέρει ζητήματα ιστορικά δέουσας σημασίας. Ωστόσο, δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια από το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αναγερθεί νέος ναός του Αγίου Ευγενίου, καθώς ο πρώτος έχει μετατραπεί από το 1461 μ.Χ. σε τζαμί (γενί τζαμί τζουμασί), όταν έγινε η άλωση της Τραπεζούντας από το Μωάμεθ, τον κατακτητή, ενώ ενδεικτική είναι και η χηρεία της θέσης του μητροπολίτη Τραπεζούντος από το 1922 μ.Χ. μέχρι σήμερα. Απαράδεκτη κρίνεται, επίσης, η ηχηρή απουσία του Αγίου Ευγενίου από το εορτολόγιο των Ορθοδόξων.
Οι Πόντιοι έχουμε στερηθεί το δικαίωμα στην ιστορική μνήμη και, εδώ και πέντε αιώνες, στερούμαστε και το δικαίωμα στη θρησκεία μας, το αναφαίρετο δικαίωμα να λατρεύουμε και να δοξάζουμε το δικό μας Άγιο!
Το κείμενο αποτελεί ενημέρωση
στον προαύλιο ναό
του αγίου Ευγενίου
από τον Χρόνη Αμανατίδη.


Chronis Amanatidis
Trabzonlu Aziz (Agios) Evgenios,

Aziz Evgenios, Hristiyanlığın ortaya çıktığı ve, Diocletian ve Maximiano hükümdarlıkları esnasında Pontus bölgesinde yayılmaya başladığı bir dönemde, Millattan Sonra üçüncü yüzyılın sonlarında, Trabzon'da yaşamış ve şehit oldu. Bu dönemde, Kapadokya ve Ermenistan valileri, Lysias ve Agrikolaos, yeni dine mensup olan herkesin öldürülmesini öngören, insanlık dışı kararnameyi uygulamaya koydular. Aziz Evgenios bu zor, belki de Hristiyanlara karşı zulmün en zoru olan bu dönemde yaşamış ve İsa’ya olan inancının cesurca mücadelesini vererek şehit olmuştur.

Aziz Evgenios ve mücadele arkadaşlarının (Kanidios, Oualerianos ve Akylas) işkenceleri M.S. Ocak 290’da başlar. Trabzon’un putperestleri, Lysias’a dört arkadaşın, İsa’nın sözlerini yaydıklarını şikayet ederler ve ormanlık alanda gizlenirler. Öncelikle Kanidios, ardından, Akylas ve Oualerianos tutuklanırlar ve İsa’ya olan inançlarını itiraf ederler. Üç arkadaş geceyi Tanrı'ya dua ve ilahiler söyleyerek hapiste geçirirler. Ertesi sabah, Trabzon’a varan Lysias’ın huzuruna çıkmaları istenir, sorgulanırlar ve bir kez daha İsa’ya olan inançlarını dile getirirler. İnançlarına olan itirafları işkenceyi kaçınılmaz kılar ve acımasız uygulamalardan sonra hapishaneye geri dönerler.

Bu arada, bütün bu olanlar esnasında ormanda bir mağarada saklanan Aziz Evgenios’a, İsa’nın kendisi belirir ve ortaya çıkıp inancını itiraf etmesi için onu teşvik eder.
Nitekim, Aziz Evgenios Tanrı’ya dua etmeye ve ilahiler söylemeye başlar. Yakacak odun toplamak için oradan geçen bir kadın duaları duyar ve hemen şehre koşup Aziz’in yerini itiraf eder. Kısa sürede, Aziz tutuklanır ve hırpalanmış vaziyette hapishaneye getirilir ve geceyi Tanrı’ya şükran duaları ederek geçirir. Sabah dük Lysias’ın huzuruna çıkar ve inancını itiraf eder.
Ancak, Lysias Aziz Evgenios’a pagan tanrılarına hayatı karşılığında kurban sunmayı teklif eder. Evgenios teklifi kabul eder ve büyük bir kalabalık eşliğinde bir pagan tapınağına girer.
Aziz, İsa’ya dua etmeye başlar başlamaz, kalabalığın şaşkın bakışları altında üç pagan heykeli parçalanır ve aynı zamanda iblisler, kendilerini yok etmemesi için ona yalvarmaya başlarlar. Bu hayranlık uyandıran olaya rağmen, Lysias tekrar Evgenios’a pagan tanrılarına kurban sunmasını teklif eder. Aziz bu sefer alaylı bir tarzla önerisini rededer. Evgenios korkunç işkencelere maruz kalır, ama inancından geri dönmez. Öfkeli Dük, dört arkadaşın ateşte yakılmasını emreder. Bir melek aniden ateşin gücü keser, ve üç gün sonra şehit mahalline gelen cellatlar, dört arkadaşın da sağ salim olduklarını görürler. Bu mucizevi olay karşışında üç cellat dinlerini değiştirerek Hristiyanlığa geçerler.

Lysias, kendisine verilen talimatı yerine getirmenin kararlılığı içinde, üç arkadaşın kafalarının kesilmesini ve Evgenios’un çarmıha gerilmesini emreder. Üç şehidin naaşları dindar Hristiyanlar tarafından çalınır ve her biri kendi memleketlerinde özel törenlerle defnedilir.
Buna karşılık, hapishanede çarmıhta gerili olan Evgenios, mucizevi bir şekilde kurtulur ve Meleğin yardımıyla yaraları iyleşir. Hapishane arkadaşları bu mucizenin büyüklüğü karşışında sessiz sedasız kaldılar ve dinlerini değiştirerek Hristayanlığa geçtiler.

Kızgın olan Lysias, Evgenios΄u tekrar huzuruna getirmelerini ister. Aziz’in yaralarının iyileşmesinin "sihirli özelliklere" bağlı olduğunu söyleyerek, kafasının kesilmesini emreder. Bu korkunç ve şok edici ölüm M.S. 21 Ocak 290’da gerçekleşti. Naaşı çalınarak, şehit düştüğü mekana yakın yerde defnedildi. Bu yerde, Pontuslular, Aziz’in onuruna Αziz (Agios) Evgenios Kilisesini inşa ettiler.

Bu inanılmaz çileyi dile getiren ilk metinler, 1042 senesinde Constantinople Patriği, İoannis Ksifilinos tarafından yazılmıştır. Yeni verilere göre ise, Aziz’in mucizeleri Dionysios Manastırı’nın arşivinde (yine Constantinopol Patriği tarafından) bulunmaktadır (baskı154) . Kendisinin ve arkadaşlarının çilelerinin kapsamlı anlatımı Pontos Arşivi’nde de bulunmaktadır (1953/cilt 18/sayfa 163). Constatinopolis’ in en eski efsanevi metni ise M.S. 11. yüzyıla denk gelmektedir.

Yukarıda bahsedilen bu olayların büyüklüğüne rağmen, Hristiyanlık için şehit olan Pontusluların azizinin, günümüzde, Ortodokslukta mevcut olan yeri, hak ettiği değere sahip değildir. M.S. 1375 senesinden günümüze kadar, azizin anısına, Athos Dağında bulunan Aziz (Agios) Dionysios Manastırında, aralıksız olarak, hem 21 Ocak’ta -ki onun şehadet günüdür- , hem de 24 Haziran’da –ki onun doğum günüdür- ayinler yapılmaktadır. Ayrıca son yıllarda Kallithea Derneği tarafından da 21 Ocak’ta Azizin anısına kutlamalar yapılmaktadır.

Siyasi nedenlerden dolayı bizim hafızamızdan çıkarılmak istenen azizin anısına, bizim azizimizin anısına, işte sadece bu etkinlikler yapılmaktadır. Bunun sorumluluğu, her ne pahasına olursa olsun Türkiye'nin bütünlüğünü muhafaza etmekte bulunmaktadır. Trabzon’un ve Aziz (Agios) Evgenios’ un adının geçtiği her seferde, tarihi önemli konular hatırlanmaktadır. Trabzon’un «Fatih» Sultan Mehmet tarafından fethiyle, ilk Aziz Evgenios Kilisesi, 1461 senesinden beri, camiye dönüştürüldü. Oysa Ekümenik Patrik yeni bir Aziz Evgenios Kilisesi inşa etmek için hiçbir girişimde bulunmadı. Ayrıca, Trabzon Metropolitliği’nin 1922 yılından günümüze kadar boş olması dikkate değerdir. Bunun yanısıra, Aziz Evgenios’un Ortodoks Kilisesinin kutsal günler takviminde yer almaması, kabul edilemez bir tutumdur.

Biz Pontuslular, tarihi anma hakkından mahrum kaldık ve beş yüzyıl boyuncadır da , din hürriyeti hakkımızdan, Azizimize ibadet etme hakkımızdan mahrum kalıyoruz.

Yukarıdaki metin, Chronis Amanatidis’in, Aziz Evgenios Kilisesi'nin avlusunda yaptığı konuşmadır.